گروهی که سواد کافی را در اين زمينه ندارند و بنابر این از انتقاد نيز مستثنا هستند که در اکثريت نسبی بسر می برند.اين گروه بازخوردهای رسانه ای را بر اساس سليقه و تنوع کانال های مشخصی پاسخ می دهند که درصد خطا در ميان آنها کمتر است و با انتخاب منطقی تر در اين گروه مواجهيم زيرا شاخص های نسبی را برای اين کار پی گيری می کنند.
البته با توجه به اينکه اغلب رسانه های جامعه ما مخاطبان را با ملغمه ای از برنامه ها رو به رو می کنند و شايد شبکه ای همچون خبر شاخصی در ميان شبکه ها در ارائه خروجی خاص برای جامعه است؛ اغلب مخاطبان شاخص کلی را نمی توانند برای انتخاب برنامه از ميان انبوه آنها تعريف کنند.
اما گروه دوم آنهايی که با سواد کافی درباره نقد رسانه ها و برنامه ها به نقادی می پردازند. در اين جماعت که در اقليت بسر می برند اتفاق جالب انتشار نقطه نظرات در سطح رسانه ای و ايجاد اثر برای تغيير ساختار خروجی رسانه است.اين افراد به بهبود کيفی رسانه ها کمک می کنند زيرا با افزايش سطح توقع مردم،رسانه ها ملزم به افزايش کيفی برای از دست ندادن مخاطبان خود هستند.
وی تصريح می دارد : يکی از شيوه های گسترش سواد رسانه ای ارائه بيوگرافی و تشريح برنامه ها برای مخاطبان است که کمک شايانی به تفسير و نقد آن با توجه به تصوير سازی ذهنی قبلی در ميان آنها می کند.

رشد آگاهی در ميان مردم از طريق رسانه های جمعی و با ارائه برنامه ها و افراد منتقد و ارائه آمار از رنک بهترين های رسانه ها در جهان برای ارزيابی و بازشناسی شاخص های نقد رسانه ای، استفاده از تحليل گران و کارشناسان برای آموزش و فرهنگ سازی اين مهم و تعامل رسانه ای مناسب با مخاطبان در جذب سريع بازخورد رسانه ای در ميان مردم و ترتيب اثر دهی به نظريات اقشار مختلف بر اساس منطق، همه و همه کمک شايانی به ارتقا سواد رسانه ای در جامعه خواهد کرد