منافع مشترک با یکدیگر دارند. ناسیونالیسم عرب به شدت قوی است. همه مسلمانند؛ و به صورت تاریخی، به خصوص کشورهای خلیج فارس از ایران همواره به دلیل بزرگ بودن و قدرتمند بودن نگرانند. مردم عرب اسرائیل را همیشه به عنوان یک مشکل جدی میدانند و با آن به شدت مخالف هستند. در دهههای اخیر پیشرفت قابل توجهی کردهاند. رهبران عرب به همین دلیل همواره سعی در تحکیم روابط خود با آمریکا کردهاند و نیز همیشه، بعد از انقلاب تلاش در عدم موفقیت روابط ایران و آمریکا داشتهاند. از خصوصیات حکومتهای عرب این بوده است که همواره اسرائیل را مهمترین خطر برای خودشان میدانستهاند و به خاطر نظرات مردمشان نیز در مخالفت تبلیغاتی و علنی با اسرائیل کم نمیگذاشتند. این عاملی بود که میتوانست کشورهای عربی را با ایران نزدیک کند. اتفاق مهم و خطرناکی که اخیراً در حال انجام است اینکه با کمک آمریکا و بهخصوص بعد از سفر تسلیحاتی اخیر وزرای خارجه و دفاع آمریکا به منطقه و فروش اسلحه به آنها، در نظر رهبران عرب ایران جایگزین اسرائیل، به عنوان خطر اول و مهمتر میشود. این برای ایران و منطقه خیلی خطرناک است. باید برای ایجاد روابط دوستانه با کشورهای عربی تلاش کرد. برای اولین بار در تاریخ بعد از انقلاب در دوران دولت آقای خاتمی روابط صمیمانه و اعتمادسازی انجام شد. نادیده گرفتن کشورهای عربی که با تمهیداتی میتوانند همراهان خوبی برای سیاست خارجی ایران باشند، به ضرر دیپلماسی استراتژیک ایران است. البته اگر راهی بود که به جای همکاری با این کشورها، ارباب آنان را از دشمنی باز میداشتیم خود به خود عربها نیز پشت سر ایران قرار میگرفتند.
+
نوشته شده در یکشنبه هجدهم شهریور 1386ساعت 2:31 بعد از ظهر توسط روزبه قمصري
|
